
Ik dacht, ‘k ga ook maar eens bloggen! Blijkbaar is het een verbetering voor je virtueel sociaal leven.
Geen idee of het mij zal lukken, wat nog belangrijker is; of ik het zal volhouden. Meestal begin ik aan iets om het toch nooit af te werken. Je kent dat wel.
Onze complexe zoon nummer 2 heeft die eigenschap aan mij te danken. Ben er niet fier op, geloof me. Het heeft me al veel geld gekost om iedere waaauw, mama… zo’n toffe hobby te bekostigen. Anderzijds, het kind zal alles wel eens meegemaakt hebben, niet?
Eigenlijk wijk ik af. Dat is dan ook weer typisch ik, ik begin over koetjes en eindig bij de kalfjes, of is dat geen zo’n raar verschijnsel?
Ik volg al een tijdje bepaalde blogs, sommige kunnen me bekoren, anderen dan weer niet. Wat ik mij dan afvraag, waar halen die in godsnaam hun inspiratie? Is alles fictie of non-fictie? Zijn de bloggers wie ze echt zijn of schuilen ze achter een nickname en doen ze zich voor als iemand wie ze maar willen zijn op dat moment? Geef gerust reactie, ben eens benieuwd.
5 reacties so far ↓
zeezicht // mei 4, 2008 bij 2:47 pm
Als je reacties wilt, moet je jezelf ook bekend maken met je url. Toevallig ontdek ik je, want vanaf mijn blog kreeg ik je niet aangeklikt.
Wat het bloggen betreft, het is gemakkelijk om onder een nickname alles te schrijven wat je op dat ogenblik voelt of denkt en het kan zelfs heel bevrijdend werken.
Ik wens je veel succes met je blog en natuurlijk ook veel plezier, want daar gaat het in de eerste plaats toch om… niet?
zapnimf // mei 5, 2008 bij 10:20 am
Aha! Ik had hetzelfde probleem als Zeezicht, ik kon niet klikken, dan maar gegoogled.
Het erge aan mijn blog is dat hij vooral bij non-fictie hoort. Ik mik een beetje op herkenning en zelfrelativering. Het schrijven onder een nick geeft je veel voordelen.
rendv // mei 8, 2008 bij 10:55 am
Amai, ge hebt al veel geschreven op uw blog
Ik ben op 28 april van dit jaar begonnen met de mijne en heb nu 53 posts. Allemaal non-fictie, alle mogelijke onderwerpen door mekaar. Waar haalt men zijn inspiratie? Uit het leven zeker? Het is een soort van dagboek voor mij, ik heb het over dingen die ik zelf interessant vind, maar sommige dingen waar ik het over wil hebben kàn ik niet online zetten omdat ze te privé zijn. Al zou ik daarmee wel volk trekken vermoed ik!
Karen // mei 8, 2008 bij 5:15 pm
Ik doe mijn inspiratie meestal op door gewoon de dingen waarmee ik bezig ben, de dingen die me in de actualiteit interesseren, …
En jezelf blijven is ook op internet belangrijk volgens mij. Maar de blogwereld kan soms ook klein zijn en mensen lezen mee, dus te veel info is ook niet goed.
Ik probeer daar een evenwicht in te zoeken, maar soms vind ik dat ook zeer moeilijk!
Veel blogplezier
Menck // juni 4, 2008 bij 2:03 pm
Ha, hier zit jij dus! En me iets laten weten? Ho maar!
Anyway, welkom (terug) in het land der bloggenden.
Inspiratie, zeg je? Die put ik uit de realiteit enerzijds en de fantasie anderzijds. Soms verweef ik fictie en werkelijkheid. Het blijft altijd een beetje gokken voor de lezers. De essentie van een schrijfsel is echter de boodschap/ het gevoel dat je wil meegeven. Daarbij is taal het werkinstrument dat ik met plezier hanteer.
Veel bloggenot, alvast.