Zwangerschap.

 

Na bijna 4 jaar in de medische mallemolen zal ik in oktober bevallen van ons 4de (!!) kindje. Zeer gewenst dus, mensen die afkomen met ” ‘t was zeker een accidentje?” kunnen weer vertrekken.

Ik ben nu een goeie 6 maanden zwanger en ondanks de angsten na m’n miskraam verloopt alles goed deze keer! Natuurlijk zijn er de kwaaltjes maar daar zit niks anders op dan die er bij te nemen!
Meter/peter zijn gekozen en ze zijn d o l b l i j, doopsuiker is in orde, het geboortekaartje is eigen ontwerp en ben razend benieuwd naar de reactie’s.
Aan de babykamer zijn we volop bezig met verbouwingen, dus dat komt ook in de sjakosh.
Nog enkel de ziekenhuiskamer bespreken en we zijn er… vanaf dan is het wachten.
Wachten voor jullie om te weten of het een 4de zoon wordt of een meisje. Voor alle duidelijkheid, beiden zijn welkom! Geen enkele traan indien het weer een jongen wordt en dat meen ik… de reactie’s “hopelijk wordt het nu eens een dochter” zijn goedbedoeld maar komen nu toch wel m’n strot uit.
Ok, toen we wilden zwanger worden hadden we ook zoiets van en nu een dochter, maar na zo lang wachten, een miskraam en de vreselijke emotioneel zware dagen na de vruchtwaterpunctie kan het ons echt niet schelen. Zolang het -en ‘t is cliché- maar gezond is!!